دانشنامهدیفای و فینتککوین هامعامله و سرمایه گذاری

معرفی بهترین ارزهای دیجیتال ایرانی

در کشور ما همواره طی سال‌های اخیر شوق خودکفایی میان دولت‌مردان و اهالی اقتصاد به‌وفور دیده شده است و مسئولین کشور تمام تلاش خود را برای خود‌کفایی در تمامی حوزه‌های اقتصادی و تجاری کرده‌اند. به‌تارگی نیز برخی از اهالی حوزه مالی و اقتصادی کشور با مشاهده اقبال جامعه نسبت به بازار ارزهای دیجیتال به‌ویژه نسل جوان، تصمیم گرفتند که ارز دیجیتال ملی راه‌اندازی کنند. حاصل این تصمیم تا‌کنون ۳ ارز دیجیتال بوده است، ارز دیجیتال آریا، از دیجیتال پیمان و رمزارز ملی.

اما آیا این ارزها قابلیت بازارسازی و رشد قیمت را دارند؟ آیا می‌توان به سرمایه‌گذاری روی آنها امیدوار بود؟ برای پاسخ به این پرسش‌ها و همچنین آشنایی با ارزهای دیجیتال ایرانی، با این مقاله سیتکس همراه باشید.

ارز دیجیتال چیست؟

قبل از آن‌که به‌سراغ معرفی ارزهای دیجیتال ایرانی برویم، بگذارید نگاهی مختصر به مفهوم کلی این ارزها بیاندازیم. ارز دیجیتال با انتشار یک وایت‌پیپر در سال ۲۰۰۸ توسط شخصی ناشناس که خود را ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) معرفی می‌کرد، به جهان معرفی شد. در این وایت‌پیپر، ساتوشی ارز دیجیتال بیت کوین با نماد اختصاری BTC را معرفی کرد و اعلام داشت که این ارز یک شبکه پرداخت شفاف، غیر‌متمرکز، سریع و ارزان قیمت را ایجاد می‌کند. بیت کوین مبتنی بر فناوری غیر‌متمرکز بلاکچین بود و اولین سکه‌های آن یک سال بعد و در سال ۲۰۰۹ عرضه شدند. از آن زمان تا‌کنون تعداد بسیاری زیادی ارز دیجیتال با نام‌ها و اهداف مختلف به‌جود آمده است و افراد بسیاری در جهان به‌قصد سرمایه‌گذاری یا حتی انجام مبادلات مالی خود وارد این حوزه شده‌اند. ویژ‌گی‌های نوین و منحصر‌به‌فرد ارز دیجیتال در مقایسه با اقتصاد سنتی، دلیل اصلی افزایش تقاضا جهت ورود به بازار آنها در سراسر جهان بود.

ویژگی‌های ارزهای دیجیتال

  1. عدم تمرکز
  2. شفافیت در معاملات
  3. امنیت بالای معاملات
  4. افزایش سرعت مبادلات مالی بین‌المللی
  5. کاهش هزینه‌های مبادلات مالی بین‌المللی
  6. ذخیره دارایی در بسترهای غیر‌متمرکز و کنترل کامل افراد روی دارای‌هایشان
  7. عدم امکان پیگیری تراکنش‌های ارز دیجیتال (ناشناس ماندن طرفین معامله)
  8. مصونیت دارایی‌ها از تصمیمات سیاسی
  9. مصونیت دارایی‌ها از مالیات‌های غیر‌منطقی
  10. حفظ ارزش دارایی در کشورهایی با اقتصاد متزلزل
  11. راهکاری مطمئن جهت دور زدن تحریم‌ها
  12. عدم امکان جعل کردن ارزهای دیجیتال
  13. عدم وجود نهاد ثالث حین انجام مبادلات مالی
  14. کسب سودهای قابل توجه از خرید‌وفروش ارزهای دیجیتال

تفاوت توکن با کوین

نکته بعدی که باید در ادامه به آن اشاره کنیم تفاوت کوین و توکن است. ارزهای دیجیتال ایرانی که نام بردیم در دوسته متفاوت کوین و توکن قرار می‌گیرند که بسیاری به اشتباه این دو را مفهومی یکسان می‌دانند. اما باید بدانید ارزهای دیجیتال به‌طور کلی به دو دسته کوین‌ها و توکن‌ها تقسیم می‌شوند. تفاوت اصلی این دو دسته نیز در شبکه بلاکچین آنهاست.

کوین به ارز دیجیتالی که یک بلاکچین اختصاصی دارد گفته می‌شود، اما توکن بلاکچین اختصاصی ندارد و بر بستر بلاکچین سایر ارزهای دیجیتال بنا می‌شود. اما این به این معنا نیست که توکن‌ها ارز دیجیتال نیستند. توکن نیز یک ارز دیجیتال رمزنگاری شده یا رمزارز است که تمامی ویژگی‌های ارزهای دیجیتال را دارد. توسعه‌دهندگان توکن برای کاهش هزینه‌های پروژه خود و همچنین آزمون و خطای آن، ابتدا توکن پروژه را روی بلاکچین یک ارز دیجیتال دیگر پیاده‌سازی کرده و در‌صورت موفقیت آن اقدام به راه‌اندازی یک بلاکچین اختصاصی می‌کنند.

مطلب پیشنهادی مرتبط
اینترنت نسل سوم (Web 3) چیست و چه کاربردی دارد؟

البته برخی پروژه‌ها نیز حتی پس از موفقیت و جذب کاربر روی همان بلاکچین نخستین فعالیت خود را ادامه می‌دهند و شبکه اختصاصی ایجاد نمی‌کنند.

نکته:

توکن‌ها باید روی بلاکچین‌هایی تولید و عرضه شوند که قابلیت پشتیبانی از قراردادهای هوشمند را دارند. زیرا توسعه‌دهندگان پروژه برای ایجاد توکن باید با زبان‌های برنامه‌نویسی پیشرفته در بستر بلاکچین میزبان یک قرارداد هوشمند تنظیم و اجرا کنند. در‌حال حاضر بلاکچین اتریوم بیشترین توکن را در دنیای ارزهای دیجیتال پشتیبانی می‌کند.

معرفی بهترین ارزهای دیجیتال ایرانی

تا‌کنون ۳ ارز دیجیتال ایرانی به‌طور رسمی معرفی شده‌اند که شامل یک توکن و دو کوین با شبکه اختصاصی هستند. هر ۳ ارز دیجیتال ایرانی توسط نهادهای مختلف معرفی شده و مربوط به یک سازمان واحد نیستند.

ارز دیجیتال پیمان

ارز دیجیتال پیمان

ارز دیجیتال پیمان با نماد اختصاری PMV شناخته می‌شود. بنیان‌گذار این ارز شرکت بنیاد ققنوس بود؛ اما بانک‌های ملی، پارسیان، پاسارگاد و هلدینگ‌های مالی بهسازان ملت و فناپ در کنار چند مجموعه مالی و فناوری دیگر در ساخت و توسعه این پروژه ارز دیجیتال همراهی داشته‌اند. ارز پیمان دارای پشتوانه طلای ۱۸ عیار (شمش و سکه) است. پیمان یک توکن محسوب می‌شود و شبکه اختصاصی بلاکچینی ندارد.

توزیع اصلی PMV طی یک رویداد عرضه اولیه (ICO) انجام خواهد شد. این رویداد نیز توسط بنیاد ققنوس برگزار خواهد شد. طی رویداد ICO توکن‌های PMV، قرار است یک میلیون از این توکن‌ها به حساب‌های توزیع بنیاد ققنوس منتقل شود. اما این‌که چرا نام این فرایند به‌جای ایردراپ (انتقال یک ارز دیجیتال رایگان به آدرس‌های خاص)، ICO گذاشته شد مشخص نیست.

بنیاد ققنوس که به‌طور کلی با هدف گسترش استفاده از فناوری بلاکچین در کشور و توکنایز کردن بخش‌های مختلف اقتصادی ایران راه‌اندازی شده است؛ هدف خود از ایجاد این رمزارز را توکنایز کردن دارایی‌های ملکی در کشور اعلام کرد. همچنین اعلام شد هدف بعدی PVM توکنایز کردن سایر دارایی‌های ارزشمند ایرانیان است. بنیاد ققنوس توکنایز شدن دارایی‌ها را یک روش کاربردی برای تسریع فرایندهای مالی و کاهش هزینه‌های نقل‌وانتقال پول در کشور می‌داند.

بیشتر بدانید:

توکنایز کردن به چه معناست؟ توکنایز (Tokenization) یا توکنیزه کردن، به فرایند تبدیل دارایی‌‌های فیزیکی یا غیر‌فیزیکی ارزشمند به توکن‌های مبتنی‌بر بستر بلاکچین‌ها گفته می‌شود.

ارز دیجیتال ملی IRRDC

ریال کوین

ارز دیجیتال ملی ایران با نماد اختصاری IRRDC معرفی شده است. این ارز بر بر‌پایه یک بلاکچین اختصاصی بنا شده و امنیت آن به‌واسطه فناوری‌های رمزنگاری تامین می‌شود. کوین ریال، رمزارز ملی و ریال دیجیتال سایر نام‌هایی هستند که به این ارز اطلاق می‌شوند.

بنابراین IRRDC یک رمزارز است. ارز دیجیتال ملی ایران با تنها ارز فیات ریال قابل مبادله است و امکان تبدیل آن به سایر رمزارزها وجود ندارد. اما می‌توان در بستر صرافی‌های داخلی و بین‌المللی این رمزارز را با سایر ارزهای دیجیتال، مبادله کرد.

IRRDC با سفارش بانک مرکزی، توسط شرکت خدمات انفورماتیک کشور تولید شده است و هدف اصلی از ایجاد آن حفظ نقدینگی در سیستم بانکی ایران و بومی‌سازی صنعت رمزارز بود. این رمزارز پشتوانه ریالی دارد و به‌ازای هر‌یک واحد آن در صندوق ذخیره بانک مرکزی کشور، ریال بلوکه می‌شود. برای تولید و توزیع IRRDC که در‌حال حاضر انحصار آن به‌طور کامل در اختیار بانک مرکزی قرار دارد، هیچ‌گونه محدودیتی لحاظ نشده است. گفته می‌شود در آینده امکان استخراج IRRDC فراهم خواهد شد.

مطلب پیشنهادی مرتبط
همه چیز درباره NFT 2.0 یا نسل دوم NFT

رمز ارز ملی آریا

آریا کوین

ارز دیجیتال آریا یکی دیگر از کوین‌های ایرانی است که شباهت‌های متعددی به بیت کوین دارد. این ارز دیجیتال رمزنگاری شده است و بر‌پایه یک بلاکچین اختصاصی تولید و توزیع می‌شود. وایپ‌پیپر یا معرفی‌نامه ارز آریا، یک کپی‌برداری ناشیانه از وایت‌پیپر منتشر شده توسط ساتوشی ناکاموتو خالق ناشناس بیت کوین در سال ۲۰۰۸ بود. در این وایت‌پیپر اعلام شد که آریا یک ارز دیجیتال رمزنگاری شده بر پایه بلاکچین است و تراکنش‌های آن به‌طور صد‌در‌صدی به‌صورت همتا‌به‌همتا (Peer to Peer) انجام می‌شود. عرضه نهایی آریا به ۱۲۰ میلیون واحد محدود شده و یک ارز دیجیتال قابل استخراج است.

گفته می‌شود هزینه تراکنش‌های ارز آریا (کارمزد) بسیار ناچیز است. آریا را تنها از طریق بیت کوین می‌توان خریداری کرد و امکان خرید آن با ارزهای فیات فراهم نیست.

اما بسیاری از فعالان کریپتوکارنسی و همچنین کارشناسان اقتصادی کشور این پروژه را نامطمئن و با احتمال کلاهبرداری معرفی کرده‌اند. آنها به این موضوع که تمامی کدهای بلاکچین آریا توسط یک نفر و تنها طی یک روز نوشته شده است، بسیار بدبین هستند. همچنین این افراد اعلام کرده‌اند که بیش از ۷۰ درصد کل واحدهای توزیع شده این ارز در یک آدرس خاص ذخیره شده که این موضوع طبیعی و قابل چشم‌پوشی نیست. گفته می‌شود کل ۱۲۰ میلیون واحد ارز آریا طی ۱۶ سال استخراج خواهد شد.

اولین ارز دیجیتال ایرانی کدام است؟

پیمان که به اختصار PMV شناخته می‌شود، اولین ارز دیجیتال ایرانی است. پیمان، بلاکچین اختصاصی ندارد و یک توکن محسوب می‌شود. همان‌طور که قبل‌تر اشاره شد این ارز دیجیتال پشتوانه طلا دارد و می‌توان آن را اولین استیبل کوین (Stable Coin) ایرانی نامید. بنیاد ققنوس که یک شرکت پیشرو در حوزه فناوری‌های نوین است با هدف گسترش هرچه بیشتر فناوری بلاکچین در کشور و به‌عنوان اولین شخصیت حقیقی و حقوقی ایرانی اقدام به راه‌اندازی این توکن کرد.

PMV یک ارز دیجیتال کاملا متمرکز محسوب می‌شود که علاوه بر بنیاد ققنوس، چندین بانک و نهاد مالی از آن پشتیبانی می‌کنند. علاه‌بر این پیمان معروفترین ارز دیجیتال ایرانی است و عده بسیاری از کارشناسان اقتصادی به‌علت وجود یک پشتوانه قوی از نام‌های مطرح اقتصادی برای این ارز آن را بهترین ارز دیجیتال ایرانی می‌‌دانند. اما اگر اطلاعات درستی از فناوری بلاکچین و ماهیت ارزهای دیجیتال داشته باشید، قطعا با وجود چنین پشتوانه‌ای برای یک ارز دیجیتال مخالفت خواهید کرد. زیرا وجود یک سیستم هدایت یا پشتیبانی برای رمزارزها به‌طور صد‌درصدی مغایر با یکی از آرمان‌های اصلی آنها یعنی غیر‌متمرکز بودن است.

بیشتر بدانید:

استیبل کوین چیست؟ Stable Coin‌ یک ارز دیجیتال رمزنگاری شده است که ارزش یا قیمت آن همواره ثابت می‌ماند و به آن ارز دیجیتال پایدار نیز گفته می‌شود. دلیل ثبات قیمت این ارزها، وجود یک پشتوانه است. این پشتوانه انواع مختلفی دارد که می‌تواند ارز فیات، کالاهای گران‌بها، الگوریتم‌های بلاکچینی یا حتی یک ارز دیجیتال دیگر باشد.

هدف از ایجاد ارز دیجیتال ریال کوین چیست؟

ریال کوین یا ریال دیجیتال که به آن رمزارز ملی می‌گویند، بر پایه بلاکچین ساخته شده توسط شرکت خدمات انفورماتیک ملی ایجاد شد. همان‌طور که گفته شد این ارز با نماد اختصاری IRRDC معرفی شده است و بلاکچین آن در فاز آزمایشی قرار دارد. در این مرحله سیستم در اختیار شبکه بانکی کشور (برای برخی فرایندهای محدود) قرار می‌گیرد و رمزارز ملی روی آن توزیع خواهد شد.

مطلب پیشنهادی مرتبط
ICO در ارز دیجیتال چیست؟ تفاوت ICO با IEO و  IPO

رمزارز ملی دارای پشتوانه است و به‌ازای هر واحد آن در خزانه بانک مرکزی ریال بلوکه خواهد شد. در‌حال حاضر این ارز تنها در ایران استفاده دارد و یک کوین کاملا متمرکز است که توسط بانک مرکزی تولید و توزیع می‌شود. هر‌چند ریال کوین بر‌پایه فناوری‌های رمزنگاری ایمن شده است، اما دسترسی به سوابق تراکنش‌های آن به‌طور کامل در اختیار بانک مرکزی قرار می‌گیرد.

هدف بانک مرکزی از سفارش تولید این شبکه ارز دیجیتال، گسترش استفاده از فناوری‌های نوین و شبکه‌های بلاکچینی در نظام پولی و بانکی کشور بود. گام بعدی جهت توسعه پروژه ریال دیجیتال، قرار دادن آن در اختیار سایر نهادها و موسسات مالی کشور بعد از بانک‌هاست. گفته می‌شود IRRDC در فاز نخست به‌عنوان توکنی برای پرداخت‌های مالی در تراکنش‌‌های بانکی استفاده خواهد شد؛ اما هدف نهایی، استفاده از آن به‌عنوان یک ارز رایج ملی در پرداخت‌های روزمره و معاملات داخلی است.

ارزهای دیجیتال ملی را از کجا بخریم؟

در‌حال حاضر تعداد محدودی از صرافی‌های ارز دیجیتال داخلی بستر خرید‌وفروش ارز پیمان (PVM) را برای کابرانشان فراهم کرده‌اند. اما تعداد این صرافی‌ها انگشت‌شمار است.

رمزارز ملی یا IRRDC هنوز به‌طور رسمی عرضه نشده و امکان خریدو‌فروش و مبادله آن در هیچ سیستم مبادلاتی داخلی یا خارجی خارجی، فراهم نیست. این در حالیست که برخی داده‌ها نشان می‌دهد امکان خرید‌وفروش این ارز در بستر صرافی‌های غیر‌متمرکز (DEX) خارجی فراهم شده است. اما چیزی که منطقی‌تر به‌نظر می‌آید احتمال مبادله این ارز در چنین بسترهایی در آینده نه‌چندان دور است؛ چون در‌حال حاضر اطلاعات دقیق از تبادلات IRRDC در دست نیست.

ارز آریا نیز همچون IRDDC سابقه مبادلاتش در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و داده‌‌های رسمی از بسترهای مبادلاتی آن تا‌کنون منتشر نگشته است.

آیا ارزهای دیجیتال ایرانی ارزش سرمایه گذاری دارند؟

یکی از دلایل اقبال ایرانیان به ارزهای دیجیتال، عدم اطمینان به آینده پول ملی کشور و وضعیت کلی اقتصاد داخلی است. همان‌طور که اشاره ۲ ارز دیجیتال معروف ایرانی یعنی پیمان (PMV) و کوین ریال (IRRDC)، رمزارزهایی کاملا وابسته به نهادهای بانکی و مالی کشور هستند. علاوه‌بر این‌که این وابستگی عملا ناقض یکی از اصلی‌ترین ویژگی‌های ارزهای دیجیتال یعنی غیر‌متمرکز بودن است، این کوین‌ها را مستقیما به اقتصاد داخلی کشور مرتبط می‌کند. اقتصاد ایران سال‌هاست که شرایط نامساعدی دارد و وابستگی هر دارایی به آن می‌تواند برای دارندگانش گاهی زیان‌های هنگفتی به‌بار آورد.

از سوی دیگر گفته می‌شود پشتوانه IRRDC، ریال است. ریال این روزها خود وضعیت بسیار نامساعدی دارد و روزی نیست که شاهد کاهش ارزش بیشتر آن نباشیم. حالا سوال این است که یک دارایی متزلزل که همواره با خطر کاهش ارزش بیشتر مواجه است، چطور می‌تواند پشتوانه یک دارایی دیجیتالی نو‌پا باشد.

سرمایه‌گذاری روی ارزهای دیجیتال معتبر که با تمامی معیارهای اساسی کریپتوکارنسی‌ها هم‌سو هستند نیز ریسک قابل‌توجهی دارد؛ حال تصور کنید که این سرمایه‌گذاری روی یک ارز دیجیتال نو‌پا که وابسته به یک اقتصاد نه‌چندان سالم و در‌عین‌حال متزلزل است، صورت بگیرد.

در‌حال حاضر هیچ‌کدام از کارشناسان داخلی ارزهای دیجیتال و همچنین کارشناسان اقتصادی کشور، سرمایه‌گذاری روی ارزهای دیجیتال ایرانی را تایید و توصیه نمی‌کنند. این ارزها به‌طور کامل در فاز شاید در آینده ارزشمند شوند قرار دارند و درصد ریسک بالایی برای سرمایه‌گذاران احتمالی خواهند داشت.

 

به این نوشته امتیاز دهید.

مهسا قنبری

من با تو می‌نویسم و می‌خوانم. نوشتن برای من بزرگ‌ترین مسیر پیشرفت در هر زمینه‌ای بوده است؛ هرگاه خواستم مطلبی را به‌خوبی بیاموزم، شروع به نوشتن آن کردم. بنابراین تصمیم گرفتم با نوشته‌هایم به دیگران نیز بیاموزم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا