ثبت نام اکسچنج
دانشنامهبلاکچینلغت نامهمعامله و سرمایه گذاری

ICO در ارز دیجیتال چیست؟ تفاوت ICO با IEO و  IPO

اصطلاح ICO مخفف Initial Coin Offering و به معنی «عرضه اولیه سکه یا ارز دیجیتال» بوده و یکی از روش‌های قدیمی و محبوب جذب سرمایه برای پروژه‌های ارز دیجیتال است. در یک ICO، یک استارت‌آپ مبتنی بر بلاکچین مقدار مشخصی از توکن‌های دیجیتال بومی خود را ضرب یا مینت کرده و آن‌ها را در ازای دریافت ارزهای دیجیتال دیگری مانند بیت‌کوین یا اتریوم، به سرمایه‌گذاران اولیه خود ارائه می‌کند.

ICOها به عنوان نوعی از سرمایه‌گذاری دیجیتال جمعی یا digital crowdfunding شناخته می‌شوند و استارت‌آپ‌ها را قادر می‌سازند تا بدون انصراف از سهام خود، سرمایه جمع‌ کنند.

علاوه بر این، عرضه اولیه ارز دیجیتال جامعه‌ای از کاربران علاقمند را تشکیل می‌دهد که علاقه دارند تا پروژه ارز دیجیتال موردنظر موفق شود و در نتیجه ارزش توکن‌های پیش‌خرید شده آنها نیز افزایش یابد.

در حالی که ICO ها می‌توانند یک مکانیسم ساده تأمین سرمایه و رویکردی نوآورانه برای جمع‌آوری پول توسط استارت‌آپ‌ها ارائه دهند، خریداران نیز می‌توانند به خدماتی که این توکن‌ها ارائه می‌دهند، دست ‌پیدا کرده و همزمان از افزایش قیمت آنها در صورت موفقیت پلتفرم نیز بهره ببرند.

پس از فهرست شدن توکن‌های عرضه اولیه در صرافی‌های ارز دیجیتال معتبر، با فروش آنها می‌توان سود بدست آمده را برداشت کرد.

علاوه بر این، خریداران می‌توانند پس از وارد شدن ارزهای دیجیتال بومی پروژه به بازار، با خرید توکن‌‍های بیشتر، سود بدست آمده خود از آن پروژه عرضه اولیه را چند برابر کنند.

در این مقاله از اکسچنج سیتکس قصد داریم تا شما را با تعریف دقیق «عرضه اولیه ارز دیجیتال» آشنا کرده و تفاوت ICO با سایر روش‌های عرضه کوین و توکن از جمله IPO، IEO، IDO یا STO را نیز به شما توضیح دهیم.

با ما تا انتهای مطلب همراه باشید…

عرضه اولیه سکه یا ICO چیست؟

همه چیز در سال 2013 و زمانی شروع شد که یک مهندس نرم‌افزار به نام جی‌آر ویلت (J.R. Willet)  وایت پیپر یا اصطلاحاً سپیدنامه‌ای را با عنوان “دومین وایت ‌پیپر بیت کوین” برای توکنی به نام MasterCoin  ارائه کرد و توانست از طریق آن، 600,000 دلار آمریکا جمع‌آوری کند.

نام این توکن بعدها به لایه اومنی یا Omni Layer تغییر داده شد.

تا سال 2014، 30 میلیون دلار توسط هفت پروژه اصلی ارز دیجیتال، جمع‌آوری شد که بزرگترین آنها، پروژه اتریوم بود.

پروژه اتریوم تعداد 50 میلیون توکن اتر (ETH) تولید کرده و آنها را به کاربران خود فروخت و با این کار بیش از 18 میلیون دلار سرمایه جذب کرد.

اما سال 2015 سالی آرام‌تر بود و این هفت پروژه، توانستند تنها 9 میلیون دلار بدست بیاورند. این بار بزرگترین پروژه آگر (Augur) بود که بیش از 5 میلیون دلار سرمایه جذب کرد.

اوج فعالیت‌های این حوزه در سال 2016 شروع شد، زمانی که 43 عرضه اولیه (ICO) مختلف، از جمله Waves، Iconomi، Golem وLisk  توانستند 256 میلیون دلار پول جمع‌آوری کنند.

این مقدار سرمایه جذب شده به صنعت ارز دیجیتال، شامل فروش توکن‌های پروژه نه چندان معروف دائو (The DAO) نیز بود.

پروژه دائو یک صندوق سرمایه‌گذاری مستقل بود که هدف آن تشویق افراد مختلف به توسعه اکوسیستم اتریوم، از طریق ایجاد امکان رأی دادن سرمایه‌گذاران به پروژه‌هایی بود که نیاز به تأمین سرمایه داشتند.

اندکی پس از آن که این پروژه رکورد ۱۵۰ میلیون دلاری را در عرضه اولیه توکن‌های خود به دست آورد، یک هکر موفق شد که حدود ۶۰ میلیون دلار اتریوم را از شبکه حذف کند و این کار منجر به سقوط پروژه دائو و ایجاد هارد فورک در پروتکل بلاکچین اتریوم شد.

با این حال، حتی شکست DAO هم نتوانست شور و شوق فزاینده‌ افراد برای فعالیت در حوزه دارایی‌های دیجیتال نوپا را مهار کند و در دسامبر همان سال، اولین صندوق اختصاصی سرمایه‌گذاری در کریپتو، حمایت قابل‌توجهی از سرمایه‌داران ریسک‌پذیر قدیمی دریافت کرد.

سال 2017 میلادی، شاهد رسیدن ICO به اوج جدیدی بود که این موفقیت تا حدی مدیون پیشرفت‌های فناوری‌های نوین بود.

با عرضه 342 توکن، تقریباً 5.4 میلیارد دلار جمع‌آوری شد و مفهوم ICO به خط مقدم نوآوری در فناوری بلاکچین رسید.

ICOها در بازه‌های زمانی کوتاه‌تری به فروش می‌رسیدند که این موضوع به طور فزاینده‌ای ، شور و هیجان بازار را تشدید کرد. به این ترتیب عجله داشتن سرمایه‌گذاران احتمالی برای خرید ارز دیجیتال، اهمیت اصول فاندامنتال پروژه را کمتر کرد.

به زبان دیگر در عرضه اولیه ارز دیجیتال، به دلیل تقاضای بالا و عرضه محدود، فاکتور «زمان» مهمتر از تحلیل فاندامنتال پروژه است.

یک ICO چگونه کار می‌کند؟

ICO چگونه کار می کند؟

زمانی که یک پروژه ارز دیجیتال می‌خواهد از طریق ICO جذب سرمایه کند، اولین قدم سازمان‌دهنده پروژه این است که تعیین کنند چگونه ساختار آن را ایجاد خواهد کرد.

ICO‌ها را می‌توان به روش‌های مختلفی ساختاردهی کرد. از جمله این ساختارها عبارتند از:

  • عرضه ایستا (Static supply) و قیمت ثابت (static price):

یک شرکت می‌تواند هدف یا محدودیتی خاص را برای تأمین سرمایه خود مشخص کند، به این معنی که هر توکن فروخته شده در ICO دارای قیمتی از پیش تعیین شده بوده و عرضه کل توکن مقداری ثابت است.

  • عرضه ایستا (Static supply) و قیمت پویا (dynamic price):

یک ICO می‌تواند تعداد عرضه ثابتی از توکن‌ها و هدف تأمین سرمایه‌ای پویا داشته باشد. در این نوع از عرضه اولیه، مقدار دارایی دریافتی در ICO، قیمت کلی هر توکن را تعیین می‌کند.

  • عرضه پویا (Dynamic supply) و قیمت ثابت (static price):

برخی از ICOها دارای عرضه توکن پویا بوده، اما قیمتی ثابت دارند، به این معنی که میزان سرمایه دریافت شدنی، تعداد توکن عرضه شده را تعیین می‌کند.

انواع ICO

پروژه‌های رمز ارزی معمولاً در کنار ساختاردهی به ICO، یک کاغذ سفید (White Paper) نیز ایجاد کرده و آن را از طریق وب‌سایت رسمی خود، در دسترس سرمایه‌گذاران بالقوه قرار می‌دهند. تبلیغ‌کنندگان این پروژه‌ها از وایت پیپر خود برای توضیح اطلاعات مهم مرتبط با ICO استفاده می‌کنند.

برخی از اطلاعات موجود در وایت پیپر ICO عبارتند از:

  • ماهیت پروژه در مورد چه چیزی است؟
  • پروژه پس از تکمیل شدن، چه نیازی را پاسخ می‌دهد؟
  • این پروژه چقدر پول نیاز دارد؟
  • چه تعداد از توکن‌های مجازی توسط بنیان‌گذاران نگه‌ داشته می‌شوند؟
  • چه نوع پرداخت (کدام ارزهای دیجیتال) در پروژه پذیرفته می‌شود؟
  • کمپین ICO تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟
مطلب پیشنهادی مرتبط
معرفی بازی Alien Worlds و توکن  TLM

پروژه‌های ارز دیجیتال، سفید‌نامه را به عنوان بخشی از کمپین عرضه اولیه (ICO) خود منتشر می‌کنند. این سند برای تشویق علاقه‌مندان و حامیان پروژه به خرید برخی از توکن‌های آن طراحی می‌شود.

سرمایه‌گذاران عموماً می‌توانند از ارزهای فیات یا ارزهای دیجیتال معتبر برای خرید توکن‌های جدید خود استفاده کنند.

در واقع، بسیار رایج است که افراد با استفاده از سایر ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین یا اتریوم، پول پرداخت کرده و در ازای آن توکن عرضه اولیه دریافت کنند.

این توکن‌های تازه ارائه شده، مشابه سهام فروخته شده به سرمایه‌گذاران در طول عرضه اولیه سهام هستند.

موفقیت یا شکست یک ICO

موفقیت یا شکست ICO

اگر پول جمع‌آوری‌شده در یک ICO کمتر از حداقل مبلغ مورد‌نیاز بر اساس معیارهای ابتدایی ICO باشد، احتمال دارد که تمام پول بدست آمده از پوسه عرضه اولیه ارز دیجیتال، به سرمایه‌گذاران پروژه بازگردانده شود.

در این حالت، ICO «ناموفق» و عرضه اولیه توکن‌‌ها «شکست‌خورده» در نظر گرفته می‌شود.

اگر نیازمندی‌های بودجه ICO در بازه زمانی مشخص‌شده برآورده شود، آنگاه می‌توان گفت عرضه اولیه با موفقیت انجام شده و پول جمع‌آوری‌شده در راستای دستیابی به اهداف پروژه هزینه می‌شود.

قوانین و مقررات عرضه اولیه سکه یا ارز دیجیتال

قوانین و مقررات عرضه اولیه سکه

خوشبختانه یا متأسفانه، در ایران هنوز قوانین شفاف و واضحی برای نظارت بر ترید و معامله ارزهای دیجیتال، که شامل خرید انواع توکن‌های عرضه اولیه نیز می‌شود، وجود ندارد.

همزمان با افزایش توجه افراد به عرضه اولیه توکن، نظارت و نگرانی آنها درباره قانونی بودن فروش توکن‌ها نیز افزایش یافت.  این امر زمانی بیشتر مشهود شد که کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده آمریکا (SEC) در سال 2017 بیانیه‌ای صادر کرده و در آن به افراد هشدار داد که اگر ارز دیجیتال فروخته شده به سرمایه‌گذاران آمریکایی، دارای ویژگی‌های یک اوراق بهادار باشد، بایستی تابع قوانین اوراق بهادار آمریکا نیز باشد؛ در غیر اینصورت، مسئولین این پروژه‌ها جریمه و طبق قانون مجازات خواهند شد.

این قوانین اوراق بهادار شامل موارد بسیاری از جمله حقوق مالکیت، یک جریان درآمد یا حتی انتظار دریافت سود از طریق تلاش‌های دیگران است.

تنظیم‌کنندگان اقتصادی در استرالیا، بریتانیا و بسیاری از کشورهای دیگر یز هشدارهایی را به سرمایه‌گذاران خرد در مورد خطرات احتمالی شرکت در عرضه اولیه پروژه‌‌های کلاهبرداری‌ ارز دیجیتال صادر کردند.

علیرغم وجود نگرانی گسترده نظارتی بر ICOها، هنوز هیچ توافق بین‌المللی درباره تصویب قوانین جدید یا اصلاح قوانین موجود برای محافظت از سرمایه‌گذاران در برابر فروش توکن‌های مشکوک یا متقلبانه به آنها وجود ندارد.

مزایا و معایب عرضه اولیه ارز دیجیتال

مزایا و معایب ICO

خدمات آنلاین می‌توانند تولید توکن‌های ارزهای دیجیتال را تسهیل بخشیده و استثنائاً برای شرکت‌ها و سازمان‌ها، تصور راه‌اندازی یک ICO را آسان‌تر می‌کنند.

مدیران ICO توکن‌های عرضه شده را مطابق با شرایط از پیش تعیین‌شده ICO تولید کرده، آن‌ها را مینت و سپس با واگذاری و انتقال سکه‌ها به سرمایه‌گذاران، فرآیند توزیع فرفتوزیع توکن‌ها را کامل می‌کنند.

اما از آنجایی که ICO‌ها توسط مقامات مهم اقتصادی مانند SEC تنظیم و مدیریت نمی‌شوند، به طور 100 درصد قابل اعتماد نبوده و هر دارایی که به دلیل کلاهبرداری یا اهمال از دست بروند، ممکن است هرگز بازیابی نشوند.

سرمایه‌گذاران اولیه یک ICO، معمولاً با این ایده جذب پروژه می‌شوند که توکن‌ها پس از راه‌اندازی پروژه ارز دیجیتال و گذشت زمان، ارزش بیشتری پیدا خواهند کرد.

این مزیت اصلی یک ICO است: فرصتی طلایی برای استفاده از پتانسیل بسیار بالای بازدهی ارزهای اولیه.

اما باید بدانید که تضمینی برای قانونی بودن ارزهای دیجیتال یا هر نوع دارایی‌ دیجیتال دیگر، در آینده وجود ندارد. در سال 2017، بانک مرکزی چین رسماً راه‌اندازی و شرکت در ICO‌ها را ممنوع اعلام کرده و آنها را به عنوان عاملی مخرب برای ثبات اقتصادی و مالی این کشور محکوم کرد.

به این ترتیب یکی از معایب عرضه اولیه ارز دیجیتال این است که ممکن است در آینده شرکت‌کنندگان ICOها، علی‌رغم رشد بالای توکن‌هایشان، به علت وضع قوانین بازدازنده یا ممنوعیت‌های احتمالی، امکان فروش ارزهای دیجیتال خریداری شده خود را نداشته باشند.

 

خطرات ICO چیست

به طور خلاصه، هر توکنی که از طریق ICO فروخته می‌شود، یک سرمایه‌گذاری با ریسک بالا در نظر گرفته می‌شود.

بازار ارز دیجیتال تحت نظارت قانونی یا مرکزی نیست و ماهیتی غیرمتمرکز دارد و به همین علت نیز احتمال وجود ICOهای کلاهبرداری در فضای این بازار زیاد بوده و سرمایه‌گذاران هیچ محافظتی (به جز تحقیقات اولیه و خرید ارز دیجیتال از پلتفرم‌های معتبر) در صورت شکست یک ICO یا کلاهبردار بودن آن ندارند.

گزارش ساتیس که برای بلومبرگ تهیه شده بود، بیان می‌کرد که در سال 2018 تقریباً 80 درصد از ICOها پروژه‌‌هایی تقلبی بوده و با هدف کلاهبرداری ایجاد شده بودند.

مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۸ نشان داد که بیش از ۵۰ درصد از پروژه‌های ICO نتوانستند بیش از ۴ ماه پس از راه‌اندازی خود دوام بیاورند.

ریسک های ICO

هر فردی که به دنبال شرکت در یک ICO است، لازم است تا موارد زیر را در فرآیند بررسی و تحقیقات خود لحاظ کند:

  • تیم پروژه عرضه اولیه را بررسی کنید تا ببینید که آیا آنها تجربه قابل اثباتی در ایجاد کسب و کارهای موفق دارند یا خیر. در حالت ایده‌آل، اعضای تیم باید لینک یا نام کاربری شبکه‌های اجتماعی خود را نیز منتشر کنند تا کاربران بتوانند در صورت نیاز با آنها تماس بگیرند.
  • سپیدنامه (White Paper) و نقشه راه (RoadMap) پروژه را بررسی کنید تا ببینید محصول یا خدمات مورد‌نظرتان چطور عمل خواهد کرد. برای مثال ببینید که برنامه مشخصی برای مسیر پروژه وجود دارد و یا چه زمانی ویژگی‌های جدیدی به آن اضافه خواهد شد.
  • بررسی کنید که آیا کد رایانه پروژه توسط شخص ثالثی بررسی شده است یا خیر. این نشانه خوبی است که یک پروژه در مورد امنیت خود جدی باشد و چندین بار منابع زیرساختی خود را تست کرده باشد.
  • به دنبال غلط‌های املایی در وب‌سایت پروژه باشید! این موضوع که یک وب‌سایت با سرعت بالا و دقتی پایین ساخته شده باشد معمولاً یک چراغ قرمز برای کلاهبرداری بودن پروژه ارز دیجیتال و برنامه عرضه اولیه سکه‌های آن است.

معمولاً توکن‌های ارز دیجیتال، بخصوص آنهایی که فروش موفق‌تری داشته‌اند و معتبر هستند، در صرافی‌های ارز دیجیتال فهرست می‌شوند. پس از فهرست شدن این ارزها، سرمایه‌گذاران جدید که فرصت خرید اولیه توکن را از دست داده‌اند، امکان خرید سکه‌ها را با قیمتی بالاتر پیدا خواهند کرد.

چنانچه پروژه‌ای خود را به خوبی به بازار عرضه کرده باشد، می‌تواند پس از ICO تقاضای قابل توجهی را برای خرید توکن‌های خود مشاهده کند.

مطلب پیشنهادی مرتبط
صرافی‌ متمرکز (CEX) و صرافی غیرمتمرکز (DEX) ارز دیجیتال

با این حال، برخی از سرمایه‌گذاران ICO با نیتی غیرخیرخواهانه، ارزهای اولیه خود را یکباره به بازار تزریق می‌کنند تا بازدهی سرمایه‌گذاری سریع و آسانی را برای خود رقم زده یا حتی بازار ارز موردنظر را دچار پامپ و دامپ سنگین کنند. در این نوع فروش‌ها تعداد کمی از توکن‌ها می‌توانند قیمتشان را بازیابی کنند و این موضوع یکی از مهمترین عواملی است که باعث شده است امروزه ICO کمتر مورد استفاده سرمایه‌گذاران رمز ارز قرار‌گیرد.

کدام عرضه اولیه‌ ارزش سرمایه‌گذاری دارد؟

تقریباً مشابه با یک عرضه اولیه عمومی (Initial Public Offering)، شرکتی که دارای ICO است باید به وضوح اطلاعات مهمی مانند حداکثر تعداد عرضه و همچنین تعداد توکن‌های اختصاص‌یافته به بنیان‌گذاران پروژه، سرمایه‌گذاران اولیه، شرکا و خود شرکت را مشخص کند تا از نظر کاربران ارزشمند تلقی شود.

نحوه اطلاع از زمان عرضه اولیه کوین

نحوه اطلاع از زمان عرضه اولیه

ممکن است پیدا کردن پروژه‌های عرضه اولیه ارز دیجیتال نیاز به تلاش زیادی داشته باشد، اما می‌توانید لیست ICOهای سابق و آینده را در سایت‌هایی مانند CoinDesk، ICOBench، TopICOlist.com، ICODrops.com و CoinMarketCap پیدا کنید. معمولاً مراحل ثبت‌نام در هر ICO متفاوت است و هرکدام از آنها شرایط مشارکت مختص به خود را دارد.

چگونه یک عرضه اولیه یا ICO ایجاد کنیم

چگونه عرضه اولیه سکه ایجاد کنیم؟

یک جامه کاربران ایجاد کنید

دلیلی وجود دارد که بسیاری از استارت‌آپ‌ها به جامعه خود تکیه می‌کنند. حتی اگر توکن شما در یک پلتفرم صرافی بزرگ (مانند بایننس‌) لیست شود، باز هم با چالش‌هایی روبرو خواهید شد. به این دلیل که اکثر معامله‌گران فعال در این پلتفرم‌ها عمدتاً ارزهای دیجیتال بزرگی مانند بیت‌کوین (BTC)، اتر (ETH) یا لایت کوین (LTC) را معامله می‌کنند.

به این ترتیب، این مسأله بسیار مهم است که تا آنجا که می‌توانید از جامعه خود حمایت کنید.

سعی کنید قبل از جذب سرمایه حداقل چندصد حامی واقعی را برای پروژه خود به دست آورید و روابط عمومی (PR)، شبکه‌های اجتماعی و سایر کانال‌های بازاریابی خود را به حداکثر برسانید.

یک برنامه بازاریابی داشته باشید

برای حمایت از پروژه خود و ایجاد علاقه در بین کاربران عمومی، بر ایجاد بسترهای محتوایی از جمله وبلاگ‌ و مقالات و ایجاد روابط عمومی با کیفیت تمرکز کنید.

در نظر داشته باشید که از کانال‌ها و اینفلوئنسرهای مناسبی استفاده کنید که مخاطبان هدف (سرمایه‌گذاران) شما معمولاً با آنها ارتباط برقرار کرده و به آنها علاقه‌مندند.

مخاطبان خود را متنوع کنید

پلتفرم‌های مبادلاتی پیشرو معمولاً از چندین زبان مختلف پشتیبانی می‌کنند.

این موضوع بسیار مهم است که تنها بر زبان انگلیسی (یا فارسی) تمرکز نداشته و سایر زبان‌ها را نیز در نظر داشته باشید. از این گذشته، تنوع زبان، فرصتی عالی برای جذب سایر مخاطبان بالقوه به ICO است.

می‌توانید استخدام مدیرانی برای نظارت بر جامعه کاربران خود، از مناطقی که مایل به نفوذ در آنها هستید را در نظر بگیرید تا با درک خوبی که از آنچه جامعه آنها به دنبال آن است دارند، به گسترش فعالیت ICO شما در سطح جغرافیایی کمک کنند.

به دنبال یک لانچ‌پد با قابلیت پشتیبانی از فروش خصوصی باشید.

این اقدام شما می‌تواند نتیجه بازی را به نفع شما تغییر دهد!

داشتن یک پایگاه سرمایه‌گذاری انحصاری از طریق پلتفرم‌های مبادلاتی، می‌تواند بر موفقیت جذب سرمایه شما تأثیر بگذارد.

در واقع، فروش خصوصی می‌تواند محرک اصلی موفقیت شما باشد، بنابراین مهم است که در انتخاب لانچ پد خود عاقلانه رفتار کنید.

چند مثال موفق از عرضه اولیه سکه

مثال هایی از عرضه اولیه های موفق

گاهی اوقات ICOهایی که بازدهی سرمایه‌گذاری قابل توجهی دارند، پروژه‌هایی نیستند که بیشترین سرمایه را جذب خود کرده‌اند. مبالغ جمع‌آوری شده توسط ICOها در سال 2017 و 2018 به اوج خود رسید اما در سال‌های اخیر کاهش یافته است.

هنگام ارزیابی موفقیت یک ICO، بهتر است که هم مقدار سرمایه جمع‌آوری شده در ICO و هم بازده مبلغ سرمایه‌گذاری شده را در نظر بگیرید.

مثال‌های زیادی برای عرضه اولیه ارز دیجیتال وجود دارد که در اینجا به برخی از موفق‌ترین و معروف‌ترین آنها اشاره می‌کنیم:

Ethereum

اتریومICO اتریوم در سال 2014 یک نمونه قدیمی و برجسته از عرضه اولیه ارز دیجیتال است. ICO اتریوم بسیار موفق بوده و توانست بیش از 18 میلیون دلار سرمایه در یک دوره 42 روزه جمع‌آوری کند.

 

 

NEO

نئو

در سال 2015، یک ICO دو مرحله‌ای برای شرکتی به نام انت‌شرز (Antshares) آغاز به کار کرد که بعدها به نئو (Neo) تغییر نام داد. فاز اول این ICO در اکتبر 2015 به پایان رسید و مرحله دوم آن تا سپتامبر 2016 ادامه یافت. در این مدت نئو حدود 4.5 میلیون دلار درآمد داشت.

 

Dragon Coin

دراگون

دراگون کوین، طی ICO یک ماهه خود که در مارس 2018 به پایان رسید، حدود 320 میلیون دلار سرمایه جذب کرد.

 

EOS

ایاس

در سال 2018، شرکت سازنده پلتفرم EOS، در طول یک ICO یک ساله، با جمع‌آوری 4 میلیارد دلار سرمایه، رکورد Dragon Coin را شکست.

 

عرضه اولیه IPO چیست؟

عرضه اولیه IPO

IPO (Initial public offerings) یا «عرضه اولیه عمومی سهام» نوعی از عرضه اولیه است که باعث افزایش درآمد برای شرکت‌هایی می‌شود که در حال تبدیل شدن به سهامی عام هستند و در آن سهام شرکت بین سرمایه‌گذاران عمومی داوطلب توزیع می‌شود.

این در حالی است که برخلاف IPO، در ICOها، شرکت‌های رمزارز از طریق فروش سکه یا توکن، سرمایه جمع‌آوری می‌کنند.

اما در هر دو عرضه اولیه ICO و IPO، سرمایه‌گذاران، چه در مورد شرکت و سهام آن و چه در مورد ارز دیجیتال، خوش‌بین بوده و برخی افراد نیز بر اساس این باور اقدام به سرمایه‌گذاری می‌کنند که ارزش دارایی‌شان (سهام یا ارز دیجیتال) در طول زمان افزایش پیدا می‌کند.

تفاوت IPO با ICO

تفاوت IPO با ICO

تفاوت اصلی بین عرضه اولیه سکه یا ارز دیجیتال (ICO) و عرضه اولیه عمومی سهام (IPO) در این است که سرمایه‌گذاری در یک ICO دریافت سهام مالکیت در پروژه یا شرکت ارز دیجیتال را برای خریداران توکن‌های عرضه اولیه تضمین نمی‌کند.

شرکت‌کنندگان در ICO در واقع ریسک کرده و امیدوار هستند که ارزش یک ارز کم‌ارزش (یا گاهاً بی‌ارزش) در آینده افزایش پیدا کرده و بالاتر از قیمت خرید اولیه آنها شود.

در مقایسه IPO با ICO باید بگوییم که ساختار IPOها تا حد زیادی شبیه به یکدیگر است و IPO‌ها معمولاً توسط سازمان‌های دولتی مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار مدیریت و نظارت می‌شوند، در حالی که ICO‌ها عمدتاً توسط شرکت‌های خصوصی اجرا شده و حتی برخی از آنها نیز غیرقانونی هستند.

این فقدان مقررات همراه با ماهیت غیرمتمرکز پروژه‌های کریپتو می‌تواند به این معنی باشد که ساختار ICO به طور قابل توجهی متفاوت از IPOها هستند.

مطلب پیشنهادی مرتبط
تن کوین چیست | معرفی و بررسی ارز دیجیتال تلگرام (TON)

در مقابل،.

IPOها معمولاً توسط سرمایه‌گذاران محافظه‌کاری تأمین می‌شوند که بازدهی مالی شرکت خود را در آینده پیش‌بینی می‌کنند.

در مقابل، ICOها می‌توانند از طرفداران ریسک‌پذیر خود که مایل به سرمایه‌گذاری در پروژه‌های جدید و هیجان‌انگیز هستند، بودجه دریافت کنند.

باید توجه داشته باشید که یک ICO با یک «رویداد سرمایه‌گذاری جمعی» (Crowdfunding) متفاوت است، زیرا عرضه اولیه ارز دیجیتال امکان دستیابی به سود را در طول زمان ارائه می‌کند، در حالی که طرح‌های سرمایه‌گذاری جمعی اساساً فقط کمک‌های مالی دریافت می‌کنند.

با این حال ICOها به دلیل امکان کسب سود مالی، با عنوان «فروش جمعی» (crowdsales) نیز شناخته می‌شوند.

عرضه اولیه IEO چیست ؟

IEO چیست

مشاهده می‌شود که در سال‌های اخیر، عرضه اولیه سکه (Initial Coin Offerings) جذابیت خود را بین کاربران ارز دیجیتال از دست داده است. در عوض، بسیاری از پروژه‌های کریپتو با استفاده از روش عرضه اولیه مبادلات (initial exchange offering) شروع به جمع‌آوری سرمایه کرده‌اند.

این روش با نام اختصاری IEO شناخته می‌شود و در آن یک صرافی رمز ارز بر فروش توکن‌ها نظارت می‌‌‌کند.

پروژه‌های بلاکچین از طریق یک فرآیند بررسی جامع اجرا می‌شوند که در آن وایت پیپر آنها مورد بررسی قرار می‌گیرد و برای ایجاد انگیزه سرمایه‌گذاری جمعی آن‌ها نیز تبلیغات خواهد شد.

بسیاری از سرمایه‌گذاران پلتفرم‌های IEO را جذاب‌تر می‌دانند، چراکه سطح دقت آنها ـهانسبت به آنچه در یک ICO مشاهده می‌شود، بیشتری است.

به عنوان مثال، لانچ‌پد بایننس یکی از پلتفرم‌های معاملاتی است که هدف آن ایجاد خلاقیت و جذب IEO‌ها به بازار کریپتو است.

این پلتفرم از زمان راه‌اندازی خود به بیش از ده‌ها پروژه بلاکچین کمک کرده است تا بتوانند سرمایه خود را افزایش دهند.

استفاده از IEO در پروژه‌های بلاکچینی

احتمالاً شما بخواهید بدانید که چگونه می‌توانید در یک IEO شرکت کنید.

در ابتدا اصلی‌ترین چیزی که شما و تیمتان باید روی آن تمرکز کنید، ایجاد پروژه خود و تقویت آن برای جذب سرمایه‌گذاران زیادی است. یکی از مزایای IEO‌ها این است که خود صرافی، مابقی کارها را برایتان مدیریت می‌کند!

با فروش ارز دیجیتال جدید خود از طریق یک پلتفرم مبادلاتی ثالث (یک صرافی ارز دیجیتال) می‌توانید اعتماد سرمایه‌گذاران خود را به یک پلتفرم از قبل ایجاد شده، افزایش دهید.

شما همچنین می‌توانید با کمک یک پلتفرم مبادلاتی مناسب، به بسیاری از سرمایه‌گذاران و کاربران بالقوه دیگر نیز دسترسی پیدا کنید.

تفاوت IEO با ICO

تفاوت IEO با ICO

IEO یا عرضه اولیه صرافی، از بسیاری جهات شبیه به ICO است. با این حال، یک تفاوت اساسی بین این دو وجود دارد:

برخلاف مدل‌های سرمایه‌گذاری ICO که معمولاً در وب‌سایت پروژه استارت‌آپ موردنظر اجرا می‌شوند، یک ICO بر روی یک صرافی یا پلتفرم مبادلاتی ارز دیجیتال ارائه و اجرا می‌شود. این پلتفرم‌های مبادلاتی، شرکت‌هایی هستند که تجارت دارایی‌های دیجیتال را تسهیل کرده و بستری برای انجام معاملات ارز دیجیتال فراهم می‌کنند.

برای مقایسه IEO با ICO در نظر بگیرید که در عرضه اولیه توکن یا ICO تمام مراحل فروش توکن به داوطلبان توسط خود پروژه ارز دیجیتال اجرا و مدیریت می‌شود، اما در IEO پس از ثبت پروژه در صرافی، مابقی مراحل فروش توکن‌ها و… توسط پلتفرم مالی صرافی انجام می‌گیرد و تنها ممکن است بخشی از تبلیغات توسط شرکت ایجاد کننده پروژه اجرا شود.

مزایا و معایب IEO

پلتفرم‌های IEO می‌توانند به افزایش سریع سرمایه برای پروژه‌های بلاکچین، که سر و صدای زیادی در بازار ارز دیجیتال ایجاد کرده‌اند، کمک کنند.

تنها کافی است که نیم‌نگاهی به BitTorrent داشته باشید تا متوجه شوید که این پروژه، تنها پس از گذشت 14 دقیقه از لیست شدنش در لانچ‌پد بایننس، توانست 7 میلیون دلار سرمایه به دست آورد. البته بیت تورنت بعدها توسط ترون (Tron) خریداری شد.

با این اوصاف، یک IEO، مزایا و معایب زیدی نسبت به عرضه‌ اولیه عمومی ارز دیجیتال دارد که باید از آن‌ها آگاه باشید.

مزایای استفاده از IEO:

مزایای ICO و IEO

  1. سرمایه‌گذاران این نوع از عرضه اولیه معمولاً احساس اعتماد به نفس بیشتری دارند. مشاهده فروخته شدن توکن‌های عرضه شده در یک صرافی معتبر ارز دیجیتال، می‌تواند به آن پروژه مشروعیت بیشتری بدهد.
  2. پروژه‌های IEO عموماً بدون مشکل اجرا می‌شوند. پلتفرم‌های IEO علاوه بر نظارت بر عرضه توکن‌ها، می‌توانند بازاریابی و توسعه این ارزها را نیز پشتیبانی کنند.
  3. سرمایه‌گذاران عرضه اولیه صرافی، معمولاً تجربه کاربر‌پسندتری از خرید ارزهای اولیه خود دارند. مشارکت در پروژه‌های بلاکچین، در مقایسه با ICOها آسان‌تر است، زیرا پلتفرم‌های IEO غالباً بهتر و کاربردی‌تر از وب‌سایت‌‌های اصلی پروژه‌ها طراحی می‌شوند.

معایب استفاده از IEO:

  1. پروژه‌های ارز دیجیتال باید برای لیست شدن ارزهای خود در صرافی هزینه بپردازند. همچنین ممکن است استارت‌آپ‌ها مجبور شوند درصدی از توکن‌های خود را به عنوان کمیسیون یا کارمزد به صرافی مربوطه بدهند.
  2. برخی از صرافی‌های ارز دیجیتال کار خود را درست و کامل انجام نمی‌دهند (اصطلاحاً از سر و ته کار می‌زنند!). به دلیل رونق بازار عرضه اولیه صرافی، پلتفرم‌های مالی بسیاری هم وجود دارند که دقت لازم را در رعایت استانداردهای IEO انجام نمی‌دهند. قبل از سرمایه‌گذاری در IEO حتماً خودتان هم اقدام به تحقیقات کنید.
  3. پامپ و دامپ همچنان یک خطر بزرگ است. پس از فروش توکن، ارزش برخی از دارایی‌های دیجیتال به سرعت افزایش می‌یابد و سپس به شدت سقوط می‌کند. برخی از این افزایش و کاهش‌ها که به نام PND نیز معروف هستند، در نتیجه پروژه‌های کلاهبرداری پامپ و دامپ اتفاق می‌افتد.

STO چیست؟

STO چیست؟

یک STO یا Security token offerings به معنی عرضه توکن ضمانتی است و زمانی انجام می‌شود که سرمایه‌گذاران یک توکن یا کوین ارز دیجیتال را ارائه کرده باشند.

این نوع از اوراق، ارزش مادی داشته و می‌توانند در صرافی‌های پشتیبانی‌کننده از STO ارز دیجیتال معامله شوند.

لازم به ذکر است که این تراکنش‌های STO نیز در دفتر کل بلاکچین‌های عمومی ثبت می‌شوند.

IDO چیست؟

IDO چیست؟

IDO یا Initial DEX offerings به معنای عرضه اولیه صرافی غیرمتمرکز است که یکی از جایگزین‌های موجود برای عرضه اولیه سکه (ICO) به حساب می‌آید.

یک IDO در واقع یک توکن است که یک دارایی مشخص و میزبانی شده توسط صرافی غیرمتمرکز (دکس) را ارائه می‌کند. پروژه‌های مختلف می‌توانند یک توکن جدید را از طریق صرافی نقدینگی غیرمتمرکز ایجاد و ارائه کنند.

این توکن‌ها می‌توانند برای کاربردهای مختلفی از جمله ارز دیجیتال، اتومبیل یا حتی آلبوم موزیک ساخته شوند.

[/toggle]


اکسچنج سیتکس با ایجاد بستر امن معاملاتی در دنیای ارز‌های دیجیتال و تلاش شبانه‌روزی تیم خود، چشم‌اندازی فراتر از یک اکسچنج ساده برای خود در نظر گرفته است. ما می‌کوشیم تا ضمن بهره‌گیری از دانش روز دنیا، خدماتی به کاربران خود ارائه دهیم تا بتوانند با خیالی آسوده به خریدوفروش بپردازند.
5/5 - (4 امتیاز)
ثبت نام اکسچنج ثبت نام اکسچنج

پریسا حبیبی

من پریسا حبیبی هستم؛ یک مبتلا به دیجیتال مارکتینگ! هرجا که فکرشو بکنی سرک کشیدم، از سئو و طراحی وب گرفته تا کانتنت و الی آخر!! تجربه میدانی، فنی و روانشناسی من توی حوزه مارکتینگ باعث شده خودم رو ایده پردازی بدونم که نون خلاقیتش رو می‌خوره.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا